مقاله - قابليت هاي طبيعي لاویج در بخش توریسم
1- قابليت هاي طبيعي لاویج در بخش توریسم
فضاي يك محيط طبيعي، مهم ترين منظره براي همه اكوتوريست ها مي باشد و فعاليتهاي ترجيحيشان قدم زدن و پياده روي هستند. ويژگي هاي ديگري كه يك اكوتوريست را از ديگران، متمايز مي سازد، تمايلشان براي مكان هاي بدون ازدحام، سرزمين مسكون و رام نشده، يادگيري درباره محيط و فرهنگ طبيعي مي باشند(Shriver,2005: 33). اين گروه از قابليت ها به اندازه كافي در منطقه مورد مطالعه وجود دارند. مهم ترين اين قابليت ها عبارتند از:
جنگل : مهمترين انگيزه اي كه امروزه جهانگردان را به ديدار از جاذبه هاي طبيعي تشويق و ترغيب مي كند حس كنجكاوي توريست هاي كاوشگر در شناخت و مطالعه گونه هاي گياهي و جانوري ناياب و ذخاير طبيعي است كه موجب افزايش و قدرداني عميق تر آنان از طبيعت مي شود كه در نهايت حس حفاظت و حراست از محيط هاي طبيعي را در آنان برانگيخته و تقويت مي كند( سازمان حفاظت محيط زيست، 1377).
جنگل هاي شهرستان نور14% از جنگل هاي استان مازندران را با مساحتي بالغ بر 92534 هكتار و با گونه هاي غالب جنگلي راش، بلوط، افرا، توسكا، انجيلي و لرگ را به خود اختصاص داده است. در بخش مرتع نيز اين شهرستان با 23% از كل مراتع استان مساحتي بالغ بر 211655 هكتار را به خود اختصاص داده است( اداره منابع طبيعي استان مازندران، منابع اينترنتي) و در اين ميان دهستان لاويج12/8 درصد جنگل هاي نور را با مساحت 66/7515 هكتار و 5/0 درصد مراتع نور را به خود اختصاص داده است و نكته جالب اين كه بيش از 80% درصد منطقه لاويج را عرصه هاي جنگلي تشكيل مي دهند( سازمان جهاد كشاورزي استان مازندران، 1381).
منطقه مورد مطالعه در زمينه قابليت هاي گردشگري در اين عرصه از توان بسيار بالايي برخوردار است. در مطالعات ميداني توسط نگارنده 19 مورد از استراحتگاههاي جنگلي كه بيش از همه مورد استفاده گردشگران قرار مي گيرند و از زيبايي خاصي برخورداراند مورد شناسايي قرار گرفت. از معروفترين اين نقاط مي توان به استراحتگاههاي جنگلي اَسيونك[1]، نومه[2]، چليك بِن[3]، بهار سرا ، ايتلبن[4]، كنسكبن[5]، اَلاش[6] و ....اشاره كرد.
بدون ترديد ، ارزش هاي تفريحي و توريستي جنگل ها امر روشني است كه نياز به برهان ندارد، ولي جنگل هاي لاويج با وجود امكانات شگرف و كم نظير، از نظر بهره برداري هاي توريستي و تفريحي بسيار ضعيف و منحصر به پارك هاي جنگلي حواشي جاده ها و بيشه زار ها مي باشد. نبود تجهيزات، خدمات و مديريت، نبود دسترسيهاي مناسب، مهمترين عوامل عدم بهره برداري هاي تفريحي و توريستي از جنگل هاي منطقه است.
آبگرم معدني لاويج : پيچيدگي شرايط زندگي در دوران كنوني كه موجب بروز انواع ناتواني هاي جسمي و روحي در نيروي كار جامعه شده، دستيابي به راهكارهاي مناسب براي رفع اين تنگناها با كمترين هزينه را در دستور كار برنامه ريزان امور اجتماعي قرار داده است. يك راه حل مطلوب براي برخورد با اين مشكلات روزافزون، توسعه جهانگردي سلامتي [7] است. جهانگردي سلامتي، بويژه در مناطق داراي ويژگي هاي طبيعي شاخص، امكان توسعه دارد. تجربه نشان داده است كه مناطق داراي چشمه هاي آب معدني و آبهاي گرم، مناسبترين فضا را براي توسعه جهانگردي سلامتي فراهم مي سازد(ضرغام، 1383: 71-72).
منطقه مورد مطالعه ، داراي 5 آبگرم به نام هاي آبگرم لاويج ، شفا، بي بنو[8]، ايران زمين و فيل سنگي مي باشد كه همگي آنها در فاصله نزديك به هم در سمت شرق لاويج قرار گرفته اند. در طراحي ساختار اين مناطق براي هر سن و سليقه اي از فوايد درماني آبهاي معدني تا احساس سكوت دره هاي خوش آب و هوا و انواع سرگرمي ها، چيزي براي استفاده يافت مي شود در واقع، محيط مصفا و طبيعي اطراف اين گونه چشمه ها مكان مناسبي براي گذران اوقات فراغت ، تسكين بحران هاي روحي و پريشاني هاي رواني به شمار مي رود. ايجاد تاسيسات زيربنايي لازم، تامين امنيت اجتماعي و حفاظت از محيط زيست كه در بسياري موارد نيازمند تصويب قوانين و مقررات صريح و روشن نظارتي و كنترلي در هر يك از اين زمينه ها است، بهره وري بهينه از اين مناطق را ميسر مي سازد. اين همه با طراحي مسيرهاي پياده روي، ايجاد فضاهاي عاري از ترافيك و آلودگي هوا، علاوه بر رژيم غذايي سالم و انرژي بخش، فعاليت پزشكان متخصص و تاسيسات اقامتي داراي خدمات مطلوب، به اين گونه مناطق جلوه اي بهشت گونه مي بخشد( ضرغام،1383: 74 ). قرار گرفتن آبگرم معدني، يكي از قابليت هاي گردشگري دهستان مورد مطالعه مي باشد.
این وبلاگ با نگاهی انتقادی به پیامدهای منفی گردشگری در دهستان لاویج می پردازد. پیامدهایی همچون تغییر هویت فرهنگی - تخریب محیط زیست - از بین بردن اتحاد و همبستگی محلی و طایفه ای و .....