استان مازندران به دلیل شیبهای تند رشته کوههای البرز که سرچشمه رودهای فراوانی است، آبشارهای کوچک و بزرگی دارد که از نواحی مختلف آن سرازیر می شود و عمدتاً در نواحی مرکزی این رشته کوهها قرار دارد. برخی از آنها بلند و پر آب و برخی دیگر کوتاه و کم آب اند. هر کدام از این آبشارهای کوچک و بزرگ به عنوان یک عنصر متمایز طبیعی- توریستی به شمار می آیند ودارای قابلیتهای فوق العاده بهره برداری برای جذب جهانگردان ایرانی و خارجی است.
آبشار حرام او با مقدار فراوان آب که از دل زمین به بیرون می ریزد در مسیر جاده چمستان به لاویج قرار دارد و دارای آب خنک و گوارایی است و همیشه پذیرای جهانگردان زیادی در مسیر جاده می باشد و دارای عناصر فضایی کوه و جنگل می باشد.
آین آبشار دارای امکانات پذیرایی و تفرجگاهی بسیار زیبایی برای مهمانان عزیز می باشد.
در مورد وجه تسمبه آن(به طور شفاهی ) چنین نقل می شود که این آب به حرم او معروف است چون این آب از ارتفاعات سوردار و از پایین دست حرم امام زاده ای که درآنجا دفن است به پایین سرازیر می شود و (او)
در زبان طبری به معنی آب می باشد و با ترکیب ابن دو معنی آبی که از حرم می آید رامی دهد. این لفظ به مرور زمان به حرام او تغییر یافته است.

                                                          سوردا ر(1)

         1. اِسبي  چارقَد  سر اَنگو سو دا ر كو
                                                                                پَئيز وَلگه بِشته شِه دل رو
         2.  دامن رِ سبز هاكرده سبزِ سُوردا ر
                                                                               وِ تاج تِك ستاره زَنه سوسو

         3.  شو تا صوا يي تِنه چش ويشاره

                                                                            يقين ازغصه ي اين روزگاره

         4. تِره مژده دِمه اي ا سپه سوردا ر
                                                                                مَسّه بلبل خونّه كِنه بهاره
         5. غصه نَخر ا ينه اَي نوروز ما
                                                                            تِه سَبز گيسه ي مين كَفنه وا
         6.  تِه افرا دار سر اَي خونه تيكا
                                                                           مَسّه پَرِش كنه ويشه ي شيكا

(1) كوه سوردار روسري سفيد روي سرش گذاشت. برگهاي پاييز را روي دلش گذاشت.
(2) كوه سوردار دامنش را سبز كرده است. روي تاجش ستاره سو سو مي زند.
(3) از شب تا صبح چشمهايت بيدار است. يقيناً از غم و غصه اين روزگار است.
(4) به تو مژده ميدهم اي سوردار سفيد پوش. بلبل مستانه دوباره  ميخواند و بهار مي شود.
(5) غصه نخور دوباره ماه نوروز مي آيد. در ميان گيسوي سبز تو دوباره باد مي وزد.
(6) روي درخت افرا دوباره پرندگان مي خوانند. و آهوان در بيشه هايت گردش مي كنند.

                                                                            « حجت مقيمي مقدم»

(1) سوردار منطقه اي زيبا درارتفاعات شهرستان نورمي باشد كه چشم اندازي مسلط به شهرهاي جلگه اي

استان مازندران دارد و به علت ارتفاع زياد آن دكل صدا و سيماي استان مازندران در آنجا قرار دارد.